Lekhanamrut...

 आपण मोठे स्वतःला शहाणं समजून लहान मुलांना काही शिकवायला जावं आणि मुलांच्या डोकेबाज पणापुढे निष्प्रभ व्हावं!!! दिसायला इतकुसे असले तरी यांची डोकी खूप भारी आणि विचार एकदम स्पष्ट आणि पक्के असतात. आता म्हणाल, मधूनच अस काय झालं आणि मला ही उपरती झाली. तीच  धमाल सांगायला हा लेखनप्रपंच! हि घटना आहे प्राचीन काळातील म्हणजे कोरोनारूपी राक्षसाच्या आगमनापूर्वीची! जेव्हा सर्व काही सुरळीत चालू होत, घरातील छोटे शैतान खऱ्याखुऱ्या शाळेत जाऊन माझ्या सारख्या बिचाऱ्या आयांना  काही तास मनःशांती द्यायचे. गेले ते दिवस, राहिल्या त्या आठवणी... आता ऑनलाईन शाळेने पालकांची जी काही वाट लावली आहे, असो!( तो एक वेगळाच किस्सा आहे, परत  कधी तरी सविस्तर लिहीन!)  त्याच असं झालं, माझी  कन्याश्री ( जस मातोश्री , पिताश्री यानुसार तिने स्वता:ला कन्याश्री ही पदवी बहाल केली आहे.😃 बरोब्बर ओळखलंत, मागील लॉकडाउन मधील रामायणाचे परिणाम!!) म्हणजे स्पृहा नुकतीच शाळेत जाऊ लागली होती. शाळेत जाणार म्हणून एक आठवडा आधी पोरीने जोमाने सगळी खरेदी केली, त्यापूर्वी आम्ही जवळपास सहा महिने ८-१० शाळा पालथ्या घाल...

(सदर लेख  Being Woman Tabloid Newspaper  यामध्ये 16/06/2021 रोजी प्रसिद्ध झालेला आहे.) चंदा ने पूछा  तारों से , तारों ने पूछा हजारोसे , सबसे प्यारा कौन है? पापा  मेरे पापा...                  हे गाणं कानांवर आल्याने  माझी झोपमोड झाली आणि मी डोळे उघडून समोर पाहताच माझी दोन्ही पाखरे हॅपी फादर'स   डे म्हणत मला येऊन बिलगली. बेस्ट स्टुडण्ट ऑफ द इयर, बेस्ट एम्प्लॉयी ऑफ द इयर, इत्यादी इत्यादी किती तरी पुरस्कारांपेक्षा खूप मोठ्ठा पुरस्कार आज मला मिळाला होता. कधी कधी अत्यानंदामुळे डोळयांतून  पाणी येत म्हणतात त्याचा प्रत्यय मला येत होता, नक्की कसं  रिऍक्ट व्हावं तेच कळत  नव्हतं मला ! माझी अवस्था ओळखून माझ्या बायकोने मुलांना बाकीची तयारी करायला बाहेर पिटाळलं आणि मला  चिडवत म्हणाली  " तू करून दाखवलंस...  ATM  machine ते मुलांचा प्रिय बाबा कसा वाटतोय हा बदल?" "खूप म्हणजे खूपच भारी...खरचं गं,  गेल्यावर्षी याच दिवशी आपल्या छोट्याने टीचरना ...

     चोहोबाजूंना रंगीबेरंगी फळाफुलांनी लगडलेली  हिरवीगार झाडे, त्या डौलदार झाडांवर चिवचिवणारे चिमणपाखरे, बाजूने खळखळ वाहणारी नदी, स्वच्छ निळेशार आकाश , शुद्ध हवा आणि या आल्हाददायी वातावरणात खेळण्यात दंग असलेले बालगोपाळ... अहाहा किती सुंदर दृश्य!! हि शुद्ध मोकळी हवा, डोळे दिपवणाऱ्या  निसर्गाच्या अनोख्या रंगछटा, चित्त प्रसन्न करणारे झाडे-पक्षी-नदी-हवा यांचे  मंजुळ ध्वनी...  सार काही अत्यंत विलोभनीय आहे.   पण... पण हे काय झालं अचानक? सार काही पुसट  झालं. ...  कुठे आले मी ?           इथे तर मोठमोठ्या इमारती आणि लांबच लांब डांबरी रस्ते दिसताय. एक चिटपाखरू देखील नाही. एकदम गुदमरल्या सारखं का होतंय मला?? किती वेगाने जाताय  सारी वाहने! वाहनांमध्ये बसलेल्या प्रत्येकाच्या पाठीवर टाकी लटकलेली आहे आणि त्यातून निघालेली नळी नाकाला जोडलेली, चेहराच दिसत नाही कुणाचा! अरे हे तर छोटे ऑक्सिजन सिलेंडर आहे. पण माझ्याकडे नाही हे, म्हणून तर ... वाचवा हो कुणी तरी...वाचावा,  माझा श्वा...